Schimmen bewegen door een koude, bleke mist
alsof de wereld hen langzaam loslaat.

Hun vormen vervagen in beweging.
Onrustig.
Meer herinnering dan aanwezigheid.

Eén staat dichterbij in de stilte,
Donker en scherp tegenover het lege landschap.
Achter hem lossen anderen op in rookachtige schaduwen.

De lucht voelt zwaar en kleurloos.
Alsof alles werd teruggebracht.
Tot as, mist en stilte.

Geen gezichten.
Geen duidelijke stappen.
Alleen een langzaam verdwijnen in het wit van de verte.

Het geheel voelt tijdelijk.
Alsof de herinnering aan deze mensen al begint te vervagen.
Terwijl ze nog bewegen.

Een surrealistisch kunstwerk over vergankelijkheid, herinnering en menselijke aanwezigheid die langzaam oplost in de tijd.

Beschikbaar in verschillende stijlen, materialen en toepassingen.

➡️ Redbubble
➡️ WhiteWall