Een gezicht stijgt op uit de diepte.
Als een herinnering die nog geen volledige vorm heeft gekregen.

Het hoofd licht geheven naar de bleke lucht.
Ogen gesloten.

Lippen zacht geopend
In een stilte die meer voelt
Als overgave dan als woorden.

Boven haar scheurt een donkere lijn door het beeld.
Ruw. Onrustig.
Alsof de hemel zelf openbreekt in rook en schaduw.

Vogels stijgen op.
Klein tegen de leegte.
Maar bewegend richting iets voorbij het donker.

Onder het gezicht verzamelen de schaduwen zich zwaar in het water.
Zwart dat langzaam naar beneden druipt
Als verdriet dat nergens kan verdwijnen.

Toch leeft er iets zachts in de stilte.
Geen einde…
Maar een langzaam omhoog bewegen door alles wat breekt.

Een emotioneel kunstwerk over loslaten, innerlijke rust en de stille hoop die blijft bestaan voorbij de duisternis.

Bekijk waar dit kunstwerk verkrijgbaar is in verschillende formaten en toepassingen.

➡️ Redbubble
➡️ WhiteWall