Ze is één… maar nooit hetzelfde.
Drie gezichten. Drie hoeken. Links, recht vooruit, rechts.
Alsof je om haar heen beweegt zonder dat zij beweegt.

Haar blik is rustig, naar binnen gekeerd.
Geen strijd zichtbaar… maar wel voelbaar.
Kalm. Sterk. Aanwezig. 

Want het breekt. Dwars door haar heen.
Door het beeld. Door de ruimte. Barsten als bliksem.
Lijnen die verbinden… en tegelijk verdelen.

Druppels vallen naar beneden. Langzaam. Onontkoombaar.
Alsof tijd zelf aan haar trekt.

Dit is geen portret. Dit is hoe het voelt om gezien te worden vanuit elke kant. Dit is heel zijn… terwijl je breekt.

Een krachtig en elegant kunstwerk waarin identiteit, spanning en schoonheid samenkomen in één intens visueel verhaal.

➡️ Redbubble
➡️ WhiteWall