In een helder glas stijgt een donkere vorm omhoog
Alsof gedachten uit de vloeistof zelf geboren worden.

Koffie, schaduw en beweging
vormen langzaam het silhouet van een hoofd.
Even zichtbaar.
Even menselijk.

Daarboven spat alles open.
Druppels, damp en donkere lijnen
bevriezen midden in hun beweging.

Het lijkt alsof de figuur tegelijk ontstaat en alweer uiteenvalt.

Warm licht gloeit achter het glas
En trekt amberkleurige diepte door de vloeistof.
Rondom blijft de ruimte donker en stil.

Alles voelt gevangen in één fractie van een seconde.
Een herinnering.
Een gedachte.
Een identiteit die even vorm krijgt voordat ze verdwijnt.

Een surrealistisch kunstwerk over bewustzijn, herinnering en de kwetsbare grens tussen ontstaan en oplossen.

Bekijk dit kunstwerk in verschillende uitvoeringen via mijn officiële partners.

➡️ Redbubble
➡️ WhiteWall