Drie gezichten straren vanuit het donker.
Alsof de nacht zelf herinneringen probeert vast te houden.

Niet volledig aanwezig… maar ook niet verdwenen.

Het middelste kijkt recht vooruit.
De ogen klein en scherp.
Als licht dat nog leeft tussen het verval.

Aan weerszijden de andere gezichten.
Half zichtbaar.
Alsof de wereld twijfelt tussen herinneren en vergeten.

Bleek licht raakt hun voorhoofden
Terwijl de rest wegzakt in donkere lijnen en druipende schaduw.

Alles voelt oud hier.
Zwaar van stilte.
Alsof de ruimte gevuld is met stemmen die nooit meer terugkomen.

Een donker kunstwerk over herinnering, verlies en de aanwezigheid van wat nooit volledig verdwijnt.

Beschikbaar in verschillende stijlen, materialen en toepassingen.

➡️ Redbubble
➡️ WhiteWall