Een verweerd lichaam blijft overeind tussen bloemen en puin.

Het gezicht lijkt half verdwenen.
Verbrand.
Vergeten.

Toch groeien overal rozen tussen de resten van de verwoeste stad,
alsof schoonheid weigert te sterven.

De lege ogen kijken omhoog.
Niet hoopvol.
Niet bang.
Alleen moe van alles wat verloren ging.

Het contrast tussen vernietiging en bloemen
maakt het beeld tegelijk pijnlijk en vreemd rustig.

Alsof de wereld al lang is ingestort,
maar de natuur langzaam terug begint te ademen.

Dit werk draait om overleven, vergankelijkheid en schoonheid die blijft bestaan tussen chaos en verval.

Deze unieke compositie is verkrijgbaar als hoogwaardige fine art print en exclusieve wanddecoratie via mijn vertrouwde kunstpartners.

➡️ Redbubble
➡️ WhiteWall