Hij lijkt niet aanwezig… maar je voelt hem overal.

Zijn gezicht vervaagt in schaduw en stilte.
Niet volledig zichtbaar, niet volledig verdwenen.
Zijn witte haar stroomt wild om hem heen.
Alsof tijd en zwaartekracht geen grip meer hebben.

Rond hem bloeien rozen.
Niet zacht. Niet puur.
Maar zwaar, bijna deel van haar geworden.

Schoonheid en verval in één lichaam gevangen.

In zijn hand rust één rode roos.
Helder. Levend. Onmogelijk te negeren.
Alsof alles daarom draait.

Om hem heen dwarrelt alles tegelijk.
Sneeuw. As. Bloemblaadjes.
Alsof de wereld uit elkaar valt… of juist ontstaat.

Dit is geen portret.
Dit is een droom die niet loslaat.
Dit is het moment tussen vasthouden en verliezen.

Een intens, melancholisch kunstwerk waarin elegantie en ondergang samenkomen in een bijna bovennatuurlijke sfeer.

Verkrijgbaar via mijn partners op diverse materialen en producten. Bekijk alle mogelijkheden via de onderstaande links:

➡️ Redbubble
➡️ WhiteWall