Een gezicht verschijnt uit het donker…
alsof het nooit volledig zichtbaar wilde worden.

Haar ogen vangen het licht voorzichtig op.
Groot. Onrustig.
Alsof ze iets hoorde wat de nacht verborgen probeert te houden.

Donker haar valt langs haar gezicht
als een sluier van schaduw en stilte.

Tussen haar lippen rust een sigaret.
De gloed klein en zwak,
de rook langzaam verdwijnend in het zwart.

Alles om haar heen lijkt verdwenen.
Geen achtergrond.
Geen afleiding.

Alleen licht, huid en stilte die blijven hangen.

De hele scène voelt tijdelijk.
Alsof dit moment al voorbij was
voordat iemand het echt kon vasthouden.

Een cinematografisch en melancholisch kunstwerk waarin schoonheid, eenzaamheid en stilte samensmelten tot een donkere, dromerige sfeer.

Beschikbaar in meerdere formaten en materialen via onze partners.

➡️ Redbubble
➡️ WhiteWall