In een verlaten binnenplaats vol verweerde muren en gebroken stilte
Zit een klein meisje alleen op de koude grond.

Verderop hangt een groot zwart-wit portret van haar gezicht tegen de muur,
Alsof haar herinneringen groter zijn geworden dan zijzelf.
De blik in haar ogen voelt stil en zwaar,
Vol vragen die nooit echt beantwoord werden.

De oude gebouwen, donkere schaduwen en lege ruimte
Geven het beeld een beklemmende sfeer,
Maar tegelijk zit er iets breekbaar zachts in de compositie.
Geen schreeuw om hulp.
Alleen een stille aanwezigheid van verdriet en verloren onschuld.

Het contrast tussen het kleine meisje en het enorme portret
Maakt de emotie nog intenser,
Alsof verleden en heden elkaar blijven achtervolgen
Tussen steen, stilte en herinneringen.

Een surrealistisch zwart-wit werk over eenzaamheid, jeugdherinneringen en de echo van vergeten emoties.

Verkrijgbaar als fine art print en wanddecoratie via mijn partners.

➡️ Redbubble
➡️ WhiteWall