Een man staat roerloos tussen vervaagde gebouwen en kale schaduwen.

Terwijl een zwarte kat aandachtig omhoog kijkt,
Alsof zij iets ziet wat verborgen blijft voor de rest van de wereld.

Op de achtergrond verschijnt een bleek gezicht.
In de muurachtige mist.
Zwevend tussen herinnering en geestverschijning.

De lege ogen en verweerde texturen.
Geven het beeld een onrustige stilte.
Alsof verleden en werkelijkheid langzaam in elkaar overlopen.

Geen directe angst,
Maar het gevoel bekeken te worden door iets.
Dat nooit echt verdwenen is.

Het contrast tussen de kleine kat,
En de immense aanwezigheid van de figuur maakt de scène vreemd kwetsbaar.
Alsof zelfs in een verlaten wereld nog steeds een stille vorm van verbondenheid bestaat.

De warme sepia tinten verzachten de duistere sfeer, waardoor het kunstwerk tegelijk melancholisch en bijna dromerig aanvoelt. Een surrealistisch werk over eenzaamheid, herinneringen en de schaduwen die ons blijven volgen.

Verkrijgbaar als fine art print en wanddecoratie via mijn partners.

➡️ Redbubble
➡️ WhiteWall