Een eenzame man zit op een schommel in een lege, grijze lucht.

Het lichaam begint langzaam uiteen te vallen
Alsof gedachten, herinneringen en emoties oplossen in de ruimte rondom hem.
Kleine brokstukken zweven door de lucht en versterken het gevoel van verval en verlies van controle.

De houding is stil en teruggetrokken.
Geen beweging, geen ontsnapping.
Alleen gewichtloosheid en innerlijke leegte.

De mistige achtergrond laat alle aandacht rusten op de figuur die langzaam verdwijnt tussen schaduw en stof.

Het beeld voelt persoonlijk en confronterend, een visuele vertaling van mentale uitputting en isolatie.

Een donker surrealistisch werk over identiteit, depressie en het langzaam verdwijnen in jezelf.

Beschikbaar via onze partners op diverse materialen en producten.

➡️ Redbubble
➡️ WhiteWall