Een man zit stil tussen grote verweerde kinder gezichten,
alsof hij omringd wordt door vergeten herinneringen.

De gezichten lijken half begraven in aarde en mist,
met gebarsten huid en donkere lege ogen die recht vooruit kijken.

In zijn handen houdt hij een kleiner gezicht vast,
fragiel en kwetsbaar tussen de grotere vormen om hem heen.

De grijze achtergrond en natte texturen geven het beeld een koude en stille sfeer,
terwijl de herhalende gezichten een gevoel van verlies en wedergeboorte versterken.

Een donker surrealistisch werk over identiteit, herinneringen en de kleine stukken van jezelf die telkens opnieuw ontstaan.

Verkrijgbaar als fine art print en wanddecoratie via onze partners.

➡️ Redbubble
➡️ WhiteWall