Een verweerd gezicht verschijnt uit donker water,
half verborgen onder een enorme draaikolk die het hoofd volledig openbreekt.

Het kolkende water vormt een zwarte leegte,
omringd door schuimende golven en kale bomen die langs de rand blijven staan.
De natuur lijkt langzaam opgeslokt te worden door iets bodemloos.

De huid van het gezicht oogt gebarsten en versleten,
alsof tijd, verdriet en stilte hun sporen hebben achtergelaten.

De lege opening boven het gezicht voelt niet alleen fysiek,
maar emotioneel een gat waar herinneringen,
gedachten en identiteit verdwenen zijn.

Het werk draait om mentale uitputting, verlies en het gevoel opgeslokt te worden door innerlijke chaos. Koud, stil en zwaar van sfeer. Een donker surrealistisch kunstwerk over leegte, verval en de kracht van emoties die alles meesleuren.

Beschikbaar via mijn partners op diverse materialen en producten.

➡️ Redbubble
➡️ WhiteWall