Ze kijkt omlaag… alsof ze langzaam verdwijnt.

Haar gezicht is zacht en realistisch, gevangen in een moment van stilte en melancholie.
Geen drama, geen schreeuw alleen een gevoel dat blijft hangen.
Haar blik zegt genoeg zonder iets uit te spreken.

Maar rondom haar breekt alles open. Haar vorm vervaagt, lost op in ruwe penseelstreken, in scheuren, in beweging alsof ze
stukje bij beetje uit de werkelijkheid glijdt.

“My name is nobody.”

Die woorden fluisteren eerder dan dat ze spreken. Een gevoel van onzichtbaarheid
van verdwijnen, van niet meer vast te houden zijn.

Dit is geen portret.
Dit is emotie in vorm.
Dit is de grens tussen aanwezig zijn en verdwijnen.

De combinatie van rauwe zwart-wit tonen, vervagende lijnen en stedelijke textuur
geeft het werk een intense, bijna filmische sfeer. Stil, maar alleszeggend.

Beschikbaar op uiteenlopende materialen en producten via onze partners.
Bekijk hier waar je dit werk kunt bestellen:

➡️ Redbubble
➡️ WhiteWall