Een mannen gezicht verschijnt uit diepe schaduw
bleek, vermoeid en bijna levenloos stil.

Een hand bedekt een deel van het gezicht.
Waar pijn en gedachten verborgen moeten blijven.

Rond één oog loopt een bloederige traan naar beneden.
Rauw. Onrustig.
Een zichtbaar spoor van innerlijke schade.

De blik blijft scherp gericht naar voren.
Niet bang.
Niet gebroken.
Maar uitgeput van alles wat van binnen leeft.

Dit werk draait om mentale strijd, verborgen emoties en het dragen van pijn die nooit volledig verdwijnt. Een donker surrealistisch kunstwerk over trauma, stilte en de confrontatie met jezelf.

Beschikbaar via onze partners op diverse materialen en producten.

➡️ Redbubble
➡️ WhiteWall