Drie vreemde absurde wezens staan onder een bleke maan,
Gevormd uit smeltende kersen,
Donkere vloeistof en dunne menselijke lichamen.

Hun vormen voelen vervormd en onnatuurlijk.
Alsof fruit, vlees en schaduw.
Langzaam in elkaar overlopen.

Dikke druppels vallen naar beneden.
En geven het beeld een natte.
ongemakkelijke sfeer.

De lange benen en fragiele houdingen.
Maken de figuren bijna menselijk.
Maar nooit volledig herkenbaar.

Ze lijken gevangen tussen mode, absurditeit en verval.
De lege achtergrond en het koude maanlicht versterken het surrealistische karakter van het werk.

Vreemd, vervreemdend en absurd en toch moeilijk om van weg te kijken.

Een donker surrealistisch werk over vervorming, identiteit en de vreemde schoonheid van het absurde.

➡️ Redbubble
➡️ WhiteWall