Een eenzame shaduw zit verborgen in een dode boom
Omringd door stilte, schaduw en verval.

De lange donkere wortels lijken samen te smelten met het lichaam.
Waardoor mens en natuur één verlaten vorm worden.

Achter haar gloeit een warme hemel in fel oranje licht.
Ingesloten door een grote gebroken cirkel die aanvoelt als een maan.
Een portal of een herinnering aan iets dat verloren ging.

De kale takken strekken zich uit over het lege landschap
Terwijl de bergen in de verte verdwijnen in mist en duisternis.

Het beeld draait om afzondering, verlies en innerlijke uitputting.
Geen beweging. Geen ontsnapping.
Alleen stilte die blijft hangen tussen licht en schaduw.

Een donker surrealistisch kunstwerk over eenzaamheid, mentale pijn en de verbinding tussen mens en vervallen natuur.

Beschikbaar via mijn partners op diverse materialen en producten.

➡️ Redbubble
➡️ WhiteWall