Een bleek vrouwen gezicht verschijnt uit schaduw en rook.
Terwijl delen van haar hoofd uiteenvallen in zwarte fragmenten en stof.

De gesloten ogen geven rust.
Maar de chaos rond haar gezicht vertelt iets anders.
Gedachten, herinneringen en emoties lijken langzaam uiteen te vallen.

Gevangen tussen wolken en leegte.
Haar hand houdt het fragment vast.
Alsof een laatste deel van identiteit niet verloren mag gaan.

Dit werk draait om mentale breuk.
Dissociatie en het gevoel jezelf stukje bij beetje kwijt te raken.

Niet door geweld,
Maar door stilte,
Uitputting en innerlijke druk.

Een donker surrealistisch kunstwerk over identiteit, verval en de fragiele grens tussen aanwezigheid en verdwijnen.

Beschikbaar via mijn partners op diverse materialen en producten.

➡️ Redbubble
➡️ WhiteWall