Een gezicht kijkt naar voren.
Maar voelt alsof het uit losse delen bestaat.

Scheuren lopen over de huid.
Als breeklijnen die langzaam dieper worden.

Meerdere lagen van hetzelfde gezicht verschuiven langs elkaar heen.
Niet volledig gelijk.
Niet volledig één.

De ogen verdwijnen bijna in schaduw.
Alsof het beeld zichzelf probeert te verbergen.

Alles voelt vervormd.
Alsof de spiegel nooit hetzelfde teruggeeft.
Als wat werkelijk aanwezig is.

De bleke huid lijkt op oud steen of gebroken porselein.
Breekbaar. Vermoeid.
Getekend door voortdurende twijfel.

Toch blijft het gezicht zichtbaar tussen alle breuken.
Alsof identiteit zich vastklampt
Aan iets dat langzaam uit elkaar valt.

De stilte van het beeld draagt spanning met zich mee.
Niet alleen pijn…
Maar ook de uitputting van voortdurend vechten tegen je eigen reflectie.

Een intens en surrealistisch kunstwerk over zelfbeeld, onzekerheid en de mentale breuken
Die ontstaan wanneer iemand zichzelf niet meer volledig kan zien zoals hij werkelijk is.

Ontdek dit kunstwerk in verschillende uitvoeringen via onze officiële partners.

➡️ Redbubble
➡️ WhiteWall