Een verdeeld gezicht tussen steen en schaduw kijkt recht vooruit,
alsof menselijkheid en mechanische leegte langzaam met elkaar versmelten.
De huid barst open als opgedroogde aarde,
terwijl een diepe rode strook het gezicht doorsnijdt
als een litteken van herinneringen die nooit verdwenen.

Uit de hand groeit een complete stad.
Gebouwen, torens en straten vloeien samen met vingers en huid,
alsof de moderne wereld letterlijk bezit heeft genomen van het lichaam.
De blik blijft koud en stil.

Niet emotieloos, maar uitgeput door alles wat voortdurend moet worden gedragen.
De combinatie van beton, as en menselijke vormen
Creëert een beklemmende spanning tussen identiteit en vervreemding.
Tussen wie we zijn en wat de wereld van ons probeert te maken.

Dit surrealistische werk weerspiegelt de botsing tussen menselijkheid, technologie en
stedelijke isolatie in een maatschappij die steeds harder en afstandelijker aanvoelt.

Verkrijgbaar als exclusieve fine art print en premium wanddecoratie via zorgvuldig geselecteerde kunstpartners.

➡️ Redbubble
➡️ WhiteWall