Een vrouw kijkt zwijgend naar links…
alsof ze luistert naar iets dat niemand anders hoort.

Haar gezicht blijft stil in het zachte licht.
Kalm. Afwezig.
Als een gedachte die te lang verborgen bleef.

Boven haar groeit de duisternis omhoog.
Niet als haar…
maar als herinneringen die vorm krijgen.

Silhouetten verzamelen zich in de schaduw.
Klein. Stil.
Alsof hele levens door haar gedachten bewegen.

Mist trekt langs haar hals en verdwijnt in het wit.
Licht en donker botsen tegen elkaar aan.
Eén lichaam… gevuld met onrustige werelden.

Vaag liggen woorden verborgen in haar gezicht.
Bijna onleesbaar.
Alsof taal tekortschiet voor wat daar leeft.

De stilte voelt zwaar hier. Niet leeg… maar vol dingen die nooit uitgesproken werden.

Een poëtisch en surrealistisch kunstwerk over herinnering, identiteit en de stormen die mensen diep vanbinnen met zich meedragen.

Beschikbaar als kunstprint en op diverse producten via onze partners.

➡️ Redbubble
➡️ WhiteWall