Een mannen gezicht verdwijnt langzaam in het donker.

De ene helft blijft zichtbaar, stil en leeg.
De andere helft lost op in schaduw en zwarte structuren.
Gedachten die langzaam alles overnemen.

Hij kijkt naar beneden.
Vermoeid. Afgesloten.
Hij heeft teveel gezien om nog rust te vinden.

De grens tussen licht en duisternis voelt definitief.
Niet als schaduw alleen…
Maar als langzaam verdwijnen.

Een donker en surrealistisch kunstwerk over overdenken, uitputting en innerlijke strijd.

Beschikbaar via mijn partners op diverse materialen en producten.

➡️ Redbubble
➡️ WhiteWall