Een gezicht verschijnt uit de schaduw…
alsof het al eeuwen verborgen leeft.

Donkere scheuren trekken over de huid.
Breekbaar als steen.

Diep vanbinnen gloeit nog warmte.

Eén oog brandt fel rood in het donker.
Stil. Waakzaam.
Alsof het alles ziet wat verloren ging.

Een zwarte roos rust langs het gezicht.
Zacht… tussen as en verval.

In de verte lichten kleine sintels op, als herinneringen die weigeren te verdwijnen.
De stilte draagt gewicht.
Geen leegte… maar iets dat is achtergebleven.

Een kunstwerk waarin schoonheid, verval en verborgen kracht samensmelten tot een intense, cinematografische sfeer.

Beschikbaar in meerdere formaten en materialen via onze partners.

➡️ Redbubble
➡️ WhiteWall