Een stil vrouwen gezicht verschijnt uit verticale lijnen en vervormde schaduwen,
alsof het beeld langzaam probeert terug te keren uit een vergeten herinnering.
De ogen blijven gesloten.
Niet uit rust,
maar uit vermoeidheid.

Naast het immense gezicht staat een vrouw, klein en zwijgend,
vlak bij een kale boom die bijna verloren raakt in de leegte.
Hun reflecties verdwijnen in het gladde oppervlak onder hen,
alsof werkelijkheid en herinnering langzaam door elkaar heen lopen.

De korrelige structuren geven het werk een breekbare, bijna analoge sfeer.
Alsof dit geen gewone scène is,
maar een emotie die even zichtbaar werd voordat ze weer oplost.

Het contrast tussen gigantisch en klein, stilte en aanwezigheid,
maakt dit surrealistische werk tot een beeld over eenzaamheid,
herinneringen en de echo’s die mensen achterlaten in zichzelf.

Deze unieke surrealistische compositie is beschikbaar als hoogwaardige fine art print en exclusieve wanddecoratie via mijn vertrouwde kunstpartners.

➡️ Redbubble
➡️ WhiteWall